Gleraugun hans afa
Til himins upp hann afi fór,
en ekkert þar hann sér.
Því gleraugunum gleymdi hann
í glugganum hjá mér.
Hann sér ei neitt á bréf né bók
né blöðin sem hann fær.
Hann fer í öfug fötin sín
svo fólkið uppi hlær.
Þótt Biblíuna hafi hann
sem hæst í skápnum er,
hann finnur ekki augun sín
og enga línu sér.
Á himnum stúlka engin er
hjá afa, líkt og ég,
sem finni stafinn fyrir hann
og fylgi út á veg.
Hann afi sögur sagði mér
um svartan skógarbjörn,
sem ætti fylgsni úti í skóg
og æti stundum börn.
Því birnir ætu óþæg börn,
-en ekki Nonna og mig.
En þægu börnin þyftu samt
á þeim að vara sig.
Ó, flýtt þér, mamma, og færðu mig
í fína kjólinn minn.
Svo verð ég eins og engilbarn,
fer upp í himininn.
Og reistu stóra stigann upp
og styð við himininn.
Svo geng ég upp með gleraugun,
sem gleymdi hann afi minn.
Ríðum heim til Hóla
Ríðum heim til Hóla.
Pabba kné er klárinn minn,
kistill mömmu fákur þinn.
Ríðum heim til Hóla.
Ríðum út að Ási.
Ef við höfum hraðann á,
háttum þar við skulum ná.
Ríðum út að Ási.
Ríðum heim að Hofi.
Senn er himni sólin af,
sigin ljós í vesturhaf.
Ríðum heim að Hofi.
Mamma borgar
Á kaupmanninn rétt við búðarborðið
svo brosfögur horfði Stína:
“Ég ætlaði bara að kaupa klæði
í kjól á brúðuna mína.”
“Og hvaða lit viltu, ljúfan,” sagði´ann
“í kjól á brúðuna þína?”
“Hvað, auðvitað rauðan, já ósköp rauðan”
með ákafa svaraði Stína.
Hann brosandi fór og klippti klæðið.
“Hvað kostar það?” spurði Stína.
“Einn koss” hann svaraði, “kostar klæðið
í kjól á brúðuna þína.”
Í búðinni glumdi við gleðihlátur,
er glaðlega svaraði Stína:
“Hún mamma kemur í bæinn bráðum
og borgar skuldina mína.”
Skakkur og skrýtinn maður
Einn skakkur og skrýtinn maður
gekk skakka og skælda braut,
fann skakka og skælda krónu
í skakkri og skældri laut
og skakka og skælda kisu
með skakka og skælda mús.
Svo fór hann heim með fund sinn
í skælt og skrýtið hús
Óli og Berta
Óli fór til Bertu, bakaríistertu,
og bað hana að kyssa sig.
Þá sagði Berta, bakaríisterta:
“Bara ef þú elskar mig!”
Þá sagði Óli, sem var á hjóli,
“Berta, ég elska þig!”
Glöð sagði Berta, bakaríisterta,
“Nú máttu kyssa mig!”
Lonníetturnar
Ég lonníetturnar, lét á nefið
Svo lesið gæti ég frá þér bréfið.
ég las það oft og mér leiddist aldrei.
Og lifað gæti ég ei án þín.
:,: Tra, la, la, la, la, la, ljúfa:,:
Ég las það oft og mér leiddist aldrei
Og lifað gæti ég ei án þín.
Háttatími á himninum
Hvað gerir sólin þegar hún sest á kvöldin?
Háttar litlu geislana
oní himinsængina
og fyrir stóru gluggana
hún dregur stjörnutjöldin,
það gerir sólin á kvöldin.
Hvað gerir tunglið þegar það tekur völdin?
Hristir silfurhattinn sinn,
svo hrynur úr´onum draumurinn
og sáldrast yfir koll og kinn
er sefur barna fjöldinn,
það gerir tunglið á kvöldin
Kanntu brauð að baka?
Kanntu brauð að baka?
Já, það kann ég.
Svo úr því verði kaka?
Já, það kann ég.
Ertu alveg viss um?
Já, það er ég.
Eða ertu ef til vill að gabba mig?
Kanntu ber að tína?
Já, það kann ég.
Stoppa í sokka mína?
Já það kann ég.
Ertu alveg viss um?
Já, það er ég.
Eða ertu ef til vill að gabba mig?
Kanntu mat að sjóða?
Já, það kann ég.
Og gestum heim að bjóða?
Já, það kann ég.
Ertu alveg viss um?
Já, það er ég.
Eða ertu ef til vill að gabba mig?
Kanntu að sjóða fiskinn?
Já, það kann ég.
Fær’ann upp á diskinn?
Já, það kann ég.
Ertu alveg viss um?
Já, það er ég.
Eða ertu ef til vill að gabba mig?
Nammilagið
Ef regnið væri úr bleiku bangsagúmmí,
Rosalegt fjör yrði þá
Ég halla mér aftur, set tunguna út,
uu-uu...
Ef snjórinn væri úr sykurpúða og poppi,
Rosalegt fjör yrði þá.
Ef sólin væri á bragðið eins og sleikjó,
Rosalegt.....
Allir Krakkar
Allir krakkar, allir krakkar
eru í skessuleik.
Má ég ekki mamma?
með í leikinn þramma?
Mig langar svo, mig langar svo
að lyfta mér á kreik.
Allir krakkar, allir krakkar
eru að far út.
Út með skóflu og fötu
en ekki út á götu.
Allir krakkar, allir krakkar
eru að fara út.
Allir krakkar, allir krakkar
eru að fara heim.
Heim til pabba og mömmu
líka afa og ömmu.
Allir krakkar, allir krakkar
eru að fara heim.
Kristín litla,
Kristín litla, komdu hér
með kalda fingur þína.
ég skal bráðum bjóða þér
báða lófa mína.
Eitthvað tvennt á hné ég hef,
heitir annað Stína.
Hún er að láta lítið bréf
í litlu nösina sína.
Fuglinn segir bí bí bí,
bí bi segir Stína.
Kveldúlfur er kominn í
kerlinguna mína.
Ég ætla að syngja
Ég ætla að syngja,
ég ætla að syngja,
ég ætla að syngja lítið lag.
Hérna eru augun,
hérna eru eyrun,
hérna er nebbinn minn
og munnurinn.
Ég ætla að syngja,
ég ætla að syngja,
ég ætla að syngja lítið lag.
Hérna er bringan,
hérna er naflinn,
hérna er rassinn minn
og búkurinn.
Ég ætla að syngja,
ég ætla að syngja,
ég ætla að syngja lítið lag.
Hérna eru fingurnir,
hérna er höndin,
hérna er olboginn
og handleggurinn.
Ég ætla að syngja,
ég ætla að syngja,
ég ætla að syngjalítið lag.
Hérna eru tærnar,
hérna er hællinn.
hérna er hnéð á mér
og fótleggurinn hér
Fingurnir
Einn lítill, tveir litlir, þrír litlir fingur.
Fjórir litlir, fimm litlir. sex litlir fingur.
Sjö litlir, átta litlir, níu litlir fingur.
Tíu litlir fingur á höndum.
Hver var að hlæja
Hver var að hlæja þegar ég kom inn?
Kannski það hafi verið kötturinn.
:,:Æi(jæja) nú jæja, látum hann hlæja,
kannki að hann hlæi ekki í annað sinn:,:
Litlu andarungarnir
Litlu andarungarnir
:,:allir synda vel:,:
:,:Höfuð hneigja’ í djúpið
og hreyfa lítil stél:,:
Litlu andarungarnir
:,:ætla út á haf:,:
:,:Fyrst í fjarlægð skima
og fara svo í kaf:,:
Börnin frísk og fjörug
:,:fara öll í hring:,:
:,:Hönd í hendi smella
og hoppa svo í hring:,:
Sex litlar endur
Sex litlar endur þekki ég
fimm eru mjóar og ein er sver.
Ein þeirra vappar og sperrir stél
fremst í flokki og segir kvakk, kvakk, kvakk.
Segir kvakk, kvakk, kvakk.
Niður að sjónum vilja þær
vagga vippe vappe, vippe vappe
til og frá.
Ein þeirra vappar og sperrir stél,
fremst í flokki og segir kvakk, kvakk, kvakk.
Segir kvakk, kvakk, kvakk.
Fílavísa
Ó tókstu eftir þar,
(hnippa í þann sem er næstur manni)
hvað uppi á lofti var
(benda upp í loft)
eitt ferlegt flykki sá
(teikna hring með báðum höndum upp í loftið)
er fór á hjóli hjá.
(herma eftir hreyfingum pedala á hjóli með höndunum)
Ég sá þar stærðar fíl
(teikna fíl í loftið með höndunum )
Sem var í nýjum stíl
(flétta saman fingur og teygja þær niður í átt að gólfi, vera svolítið montin)
Hékk sínum hala á
(teikna lítinn hala frá bossanum)
Hafði lengri framan á.
(teikna ennþá lengri hala út frá nefinu).
Bangsimon
Sit ég hér á grænni grein
og geri fátt eitt annað,
en éta hunang borða ber
því bíta, allt er bannað.
Dropar detta stórir hér,
dropar detta, hvað finnst þér?
Dropar detta allt um kring
og dinga linga ling.
Vatnið vex nú ótt og ótt/títt
ég verð að flýja’ úr húsum.
Sit ég hér í alla nótt/Hér sit ég í alla nótt
og borða’ úr mínum krúsum.
Dropar detta ofan í poll,
dropar detta á minn koll.
Dropar detta allt um kring,
og dinga, linga, ling.
Upp á grænum, grænum,
Upp á grænum, grænum himinháum hól
sá ég hérahjónin ganga.
Hann með trommu
- bomm, bomm, bombarombommbomm!
Hún með fiðlu sér við vanga.
Þá læddist að þeim ljótur byssukarl
sem miðaði í hvelli!
En hann hitti bara trommuna sem small
og þau hlupu og héldu velli.
Fiskarnir tveir
Nú ætlum við að syngja um fiskana tvo
sem ævi sína enduðu í netinu svo.
Þeir syntu og syntu og syntu um allt
en mamma þeirra sagði: Vatnið er kalt!
Baba, búbú, baba, bú!
Baba, búbú, baba, bú!
Þeir syntu og syntu og syntu um allt
en mamma þeirra sagði: Vatnið er kalt!
Annar hét Gunnar en hinn hét Geir,
þeir voru pínulitlir báðir tveir.
Þeir syntu og syntu og syntu um allt
en mamma þeirra sagði: Vatnið er kalt!
Baba, búbú, baba, bú!
Baba, búbú, baba, bú!
Þeir syntu og syntu og syntu um allt
en mamma þeirra sagði: Vatnið er kalt!
Göngum, göngum...
Göngum, göngum, göngum upp í gilið,
gljúfrabúann til að sjá.
Þar á klettasyllu svarti krummi
sínum börnum liggur hjá
Um landið bruna bifreiðar
Um landið bruna bifreiðar,
bifreiðar, bifreiðar,
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast hér og þar.
Ba-bú, ba-bú,
tr-la-la-la-la-la-la,
ba-bú, ba-bú,
tra-la-la-la-la!
Um loftin fljúga flugvélar,
flugvélar, flugvélar,
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast hér og þar.
Ba-bú......
Um höfin sigla skúturnar,
skúturnar, skúturnar.
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast hér og þar.
Ba-bú.....
Kátur drengur
Kátur er hann Kalli minn
kominn upp í bílinn sinn
eitthvað langt hann ætlar sér
út í heiminn sýnist mér.
Tra la la la ...
Gaman væri far að fá
fallegt margt og nýtt að sjá
lönd og borgir, fjöll og foss
fáir öðlast þvílíkt hnoss.
Tra la la la...
En að þykjast allt það er
aðeins slíkt ef líkar mér
þá með Kalla færðu far
fargjaldið er ekki par.
Tra la la la...
Glatt skín sól og gott er hjarn
gaman er að vera barn
eiga von og æskuþrá
ævintýralöndin sjá.
Tra la la la...
Krummi svaf í klettagjá
Krummi svaf í klettagjá,
kaldri vetranóttu á,
:,:verður margt að meini:,:
Fyrr en dagur fagur rann
freðið nefið dregur hann
:,:undan stórum steini.:,:
Indjánalagið
Einn og tveir og þrír indjánar,
fjórir og fimm og sex indjánar.
Sjö og átta og níu indjánar,
tíu indjánar í skóginum.
Allir voru með byssu og boga,
allir voru með byssu og boga.
Allir voru kátir og glaðir,
þeir ætluðu að veiða björninn.
Uss þarna heyrðu þeir eitthvað braka,
uss þarna heyrðu þeir fugla kvaka.
Fram kom stóri grimmi björninn.
Þá hlupu þeir heim til sín.
Þá hlupu
einn og tveir og þrír indjánar,
fjórir og fimm og sex indjánar.
Sjö og átta og níu indjánar,
En einn indjáni varð eftir.
Hann var ekki hræddur við stóra björninn.
Bang hann skaut og hitti björninn,
svo tók hann af honum allan haminn
og hélt svo aftur heim til sín.
Þá komu
einn og tveir og þrír indjánar,
fjórir og fimm og sex indjánar.
Sjö og átta og níu indjánar
Níu indjánar að sjá hann.
Mér er kalt á tánum
Mér er kalt á tánum, ég segi það satt
Ég er skólaus og skjálfandi og hef engan hatt.
Það snjóaði í morgun, það snjóar í dag.
Ég er alveg ráðalaus en hvað með það.
Ég syng mína vísu, um snjóinn og mig.
Tralla lalla lalla, um snjóinn og mig.
Atti katti nóa
Atti katti nóa
Atti katti nóa
emissa demissa
dolla missa dei.
Setra kolla missa radó
setra kolla missa radó,
atti katti nóa,
atti katti nóa,
emissa demissa dollamissa dei.
Nú er úti norðanvindur
Nú er úti norðanvindur,
nú er hvítur Esjutindur.
Ef ég ætti úti kindur
þá mundi ég láta þær allar inn,
elsku besti vinur minn.
Úmbarassa, úmbarassa,
úmbarassa-sa.
Úmbarassa, úmbarassa, úmbarassa-sa.
Upp er runninn öskudagur
ákaflega skýr og fagur
einn með poka ekki ragur
úti vappar heims um ból
góðan daginn - gleðileg jól.
Úmbarassa, úmbarassa,
úmbarassa-sa.
Úmbarassa, úmbarassa, úmbarassa-sa.
Bjöllukýrin
Týnd er nú mín besta bjöllukýr
Ber nafnið Rauða Gullstjarna.
Pabbi lét mig leita, líðst mér engin þreyta.
Amma út mig sendi, otaði að mér vendi.
Komdu nú kusa mína, koooomdu, kooomdu
Lítill heimur
Þar er gott að vera sem gleðin býr,
þar sem gerast sögur og ævintýr,
svona er veröldin okkar
sem laðar og lokkar
svo ljúf og hýr.
Lítill heimur ljúfur, hýr
lítill heimur ljúfur, hýr
lítill heimur ljúfur, hýr
eins og ævintýr.
Ausulagið
Einn var að smíða ausutetur
annar hjá honum sat
sá þriðji kom og bætti um betur
og boraði á hana gat.
Hann boraði á hana eitt
hann boraði á hana tvö
hann boraði á hana þrjú og fjögur,
fimm og sex og sjö.
Tilfinningablús
Skandinavískt lag. Þýð: M.P.Ó.
Ég finn það ofan í maga o-ho
Ég finn það niður í fætur o-ho
Ég finn það fram í hendur o-ho
Ég finn það upp í höfuð o-ho
Ég finn það hér og hér og hér
og hér og hér og hér og hér
hvað ég er reið (glöð / leið / þreytt / hress) hér inni í mér.
Ein stutt - ein löng
Ein stutt, ein löng,
hringur á stöng
og flokkur sem spilaði og söng.
Penni og gat og fata sem lak.
Fata sem lak og penni og gat
Ein stutt, ein löng...
Lítill og mjór og feitur og stór.
Feitur og stór og lítill og mjór.
Ein stutt, ein löng...
Köttur og mús og sætt lítið hús.
Sætt lítið hús og köttur og mús.
Ein stutt, ein löng...
Druslulagið
Við setjum svissinn á
og við kúplum gírnum frá,
þá er startað og druslan fer í gang.
Það er enginn vandi að aka bifreið
ef maður bara kemur druslunni í gang.
Fimm litlir apar
Fimm litlir apar sátu uppí tré
þeir voru að stríða krókódíl
þú nærð ekki mér.
Þá kom hann herra krókódíll
hægt og rólega
og búmm
Fjórir litlir apar sátu uppí tré...
Hér búálfur á bænum er
Hér búálfur á bænum er
á bjálkalofti í dimmunni.
Hér búálfur á bænum er á bjálkaloftinu.
Hann stappar fótum,hoppar hátt
og haframjölið étur hrátt.
Hér búálfur á bænum er á bjálkaloftinu
Óskasteinar
Fann ég á fjalli fallega steina
faldi þá alla vildi þeim leyna,
huldi þar í hellisskúta heilla steina
alla mína unaðslegu óskasteina.
Langt er nú síðan leit ég þá steina
lengur ei man ég óskina neina
er þeir skyldu uppfylla um ævidaga
ekki frá því skýrir þessi litla saga.
Gersemar mínar græt ég ei lengur
geti þær fundið telpa eða drengur
silfurskæra kristalla með grænu og gráu
gullna roðasteina rennda fjólubláu.
Gráðug kelling
Gráðug kelling hitaði sér velling
og borðaði (namm, namm, namm)
síðan sjálf (jamm, jamm, jamm)
af honum heilan helling.
Svangur kallinn varð alveg dolfallinn
og starði svo (sko, sko, sko)
heilan dag (o, ho, ho)
ofan í tóman dallinn.
Aníkuní
:/:Aní-kúní sjá-á-ní:/:
:/:Á-á-á begga-na-a-sja-a-na:/:
:/:Í-í-já-á-ní bísí-dí:/:
Pálína með prikið
Pálína með prikið
potar sér gegnum rykið,
rogast hún með rjóma, rembist hún með smjör.
Þetta verður veisla, vítamín og fjör.
Pálína með prikið.
Pálína með pakkann
pjakkar heim allan bakkann.
Vertu ekki vond þótt vísan sé um þig.
Pálína með pakkann, passar fyrir mig.
Pálína með pakkann.
A og b
A og bé
spott og spé,
grísinn galar upp í tré.
Lítil mús
til okkar fús,
kom og byggði hús.
Lamb í baði
borðar súkkulaði.
Hundur jarmar,
galar grísinn hátt.
A og bé
spott og spé,
grísinn galar upp í tré.
Hróp og köll
um víðan völl
og þá er sagan öll.
Kvæðið um fuglana
Snert hörpu mína, himinborna dís,
svo hlusti englar guðs í paradís.
Við götu mína fann ég fjalarstúf
og festi á hann streng og rauðan skúf.
Úr furutré, sem fann ég út við sjó,
ég fugla skar og líka úr smiðjumó.
Í huganum til himins oft ég svíf
og hlýt að geta sungið í þá líf.
Þeir geta sumir synt á læk og tjörn
og sumir verða alltaf lítil börn.
En sólin gyllir sund og bláan fjörð
og sameinar með töfrum loft og jörð.
Ég heyri í fjarska villtan vængja þyt,
um varpann leikur draumsins perluglit.
Snert hörpu mína himinborna dís,
og hlustið englar guðs í paradís.
Pompulagið
:/: Ég pompa á bossann í skólanum :/:
Ég pompa á bossann en iss iss iss iss siss með það.
Ég pompa á bossann en stend upp og held af stað.
Furðuverk
Ég á augu, ég á eyru,
ég á lítið skrýtið nef,
ég á augabrúnir, augnalok
sem lokast þegar ég sef,
ég á kinnar og varir rauðar
og á höfði hef ég hár
eina tungu og tvö lungu
og lengst inni hef ég sál.
Því ég er furðuverk
algjört furðuverk
sem að guð bjó til.
(lítið samt ég skil)
Ég á tennur og blóð sem rennur
og hjarta sem að slær
tvær hendur og tvo fætur
tíu fingur og tíu tær
ég get gengið, ég get hlaupið
ég kann að tala mannamál
ég á bakhlið, ég á framhlið
og heila sem er klár.
Í heilanum spurningum
ég velti fyrir mér
og stundum koma svörin
svona eins og af sjálfu sér
en samt er margt svo skrítið
sem ég ekki skil
en það gerir ósköp lítið til
því mér finnst gaman að vera til.
Fingurnir
Einn lítill, tveir litlir, þrír litlir fingur,
fjórir litlir, fimm litlir, sex litlir fingur,
sjö litlir, átta litlir, níu litlir fingur,
tíu litlir fingur á börnum.
Vísurnar um refinn
Ég raula raunakvæði
um refinn sem hér býr.
Í græðgi vill hann gleypa
hin góðu skógardýr.
Já þett´er sorgarsöngur víst
því sagan illa fer.
Hæ fallerafaddí rúllanræ
nú verstur endir er.
Einn dag hann var á veiðum
þar voru músahús..
Þá rak hann gular glyrnur
í gráa litla mús.
“Ég tek þig” sagði tæfan þá
upp trjábol músin rann.
Hæ fallerafaddí rúllanræ
hún fylgsni öruggt fann.
Þá varð hann súr á svipinn
og sagði: “Gott hjá þér,
en bíddu bara góða
ég bíða skal þín hér.”
Svo tautar hann við sjálfan sig,
“þú síðsta leikinn átt.”
Hæ fallerafaddí rúllanræ
“hún bröltir niður brátt.”
En Mikki mátti bíða
og músin engu kveið.
Þú heyra skalt hvað skeði
hjá skrögg er vikan leið
þó hungrið alveg ærð´ann
og enga veitti ró.
Hæfallerafaddí rúllanræ
hann datt um koll og dó.
Grænmetisvísur
Þeir sem bara borða kjöt
og bjúgu alla daga
þeir feitir verða´ og flón af því
og fá svo illt í maga.
En gott er að borða gulrótina,
grófa brauðið, steinseljuna,
krækiber og kartöflur
og kálblöð og hrámeti
Þá fá allir mettan maga
menn þá verða alla daga
eins og lömbin ung í haga
laus við slen og leti.
Sá sem fá vill fisk og kjöt
hann frændur sína étur
og maginn sýkist molnar tönn
og melt hann ekki getur.
En gott er að borða gulrótina,
grófa brauðið steinseljuna,
krækiber og kartöflur
og kálblöð og tómata.
Hann verður sæll og viðmótsljúfur
og vinamargur, heilladrjúgur
og fær heilar, hvítar tennur
heisu má ei glata.
Hér kemur Lillimann
Hér kemur Lillimann klifurmús
sem kæti ber inn í sérhvert hús,
og regluleg söngva og músíkmús,
og meistaragítarsláttumús.
Trallalalala trallalalala
trallalalalalala-la-la-la!
Vögguvísa
Dvel ég í draumahöll
og dagana lofa.
Litlar mýs um löndin öll
liggja nú og sofa.
Sígur ró á djúp og dal
dýr til hvílu ganga.
Einnig sofna skolli skal
með skottið undir vanga.
Skammarsöngur Soffíu
Ja fussum svei, ja fussum svei,
mig furðar þetta rót.
Í hverju skoti skúm og ryk
og skran og rusl og dót,
en Jesper skal nú skítinn þvo
og skrapa óhroðann
og hann má því næst hlaupa út
að hjálpa Jónatan.
En Kasper brenni kurla skal
og kynda eldinn vel,
af heitu vatni hafa nóg
ég heldur betra tel.
Því Jesper bæði og Jónatan
ég senn í baðið rek
og vilji þeir ei vatnið í
með valdi þá ég tek.
Því andlit þeirra eru svört,
já, eins og moldarflag,
og kraftaverk það kalla má
að koma þeim í lag.
Ef sápa ekki segir neitt
ég sandpappír mér fæ
og skrapa þá og skúra fast
uns skítnum burt ég næ.
Hvar er húfan mín?
Hvar er húfan mín?
Hvar er hempan mín?
Hvar er falska gamla fjögra gata flautan mín?
Hvar er úrið mitt?
Hvar er þetta og hitt?
Hvar er bláa skyrtan, trefillinn og beltið mitt?
Ég er viss um að það var hér allt í gær.
Sérðu þvottaskál?
Sérðu þráð og nál?
Sérðu hnífinn, sérðu diskinn og mitt drykkjarmál?
Sérðu pottana og selgarnsspottana?
Sérðu heftið, sem ég las um hottintottana?
Ég er viss um að það var hér allt í gær.
Sérðu töskuna?
Sérðu flöskuna?
Sérðu eldinn, sérðu reykinn
Sérðu öskuna?
Hvar er peysan blá?
Hvar er pyngjan smá?
Hvar er flísin, sem ég stakk í mína stórutá?
Ég er viss um að það var hér allt í gær.
Hvar er hárgreiðslan?
Hvar er eldspýtan?
Hvar er Kasper, hvar er Jesper, hvar er Jónatan?
Þetta er ljótt að sjá, alltaf leita má.
Hvar er kertið, sem við erfðum henni ömmu frá?
Ég er viss um að það var hér allt í gær.
Söngur ræningjanna
Við læðumst hægt og hljótt á tám
í hvert sinn sem við rænum.
Í kvenpersónu nú skal ná
því nóg er starf í bænum.
Og hafa skal hún fæði fínt
og finna allt sem nú er týnt.
Já allir að læra að meta það man
ætla Kasper og Jesper og Jónatan.
Og ljónið skal hún leika við
því ljónið má ei saka.
Og hún skal steikja kindakjöt
og kökur fínar baka.
Og bursta okkar skástu skó
og skaffa í eldinn brenni nóg.
Já, við munum læra að meta það man
allir, Kasper og Jesper og Jónatan.
Húsamúsarvísa
Ég er heldri húsamús
hefi allt sem þarf til bús,
magál bæði og bringukolla,
bústin krof og sperðla holla.
Fæ ég mér bita og bita í senn,
bragðgott er það viti menn.
Uni við það alla daga,
enda hef ég góðan maga.
Söngur dýranna í Týról
Hann fór í veiðiferð í gær
hann Úlfgang bóndi.
Hann skildi húsið eftir autt
og okkur hér.
Við erum glöð á góðri stund
og syngjum saman
stemmuna sem hann Helmut kenndi mér.
Köttur, klukka, hreindýr, svín og endur,
fyrir löngu.
Hófu saman búskap hér og sjá.
Jorúloriloihí
jorúloriloúhú
mjá mjá mjá mjá mjá aha ha ha.
Jorúloriloihí
jorúloriloúhú
mjá mjá mjá mjá mjá mjá.
Köttur, klukka, hreindýr, svín og endur,
fyrir löngu.
Hófu saman búskp hér og sjá.
Köttur, klukka, hreindýr, svín og endur,
fyrir löngu.
Hófu saman búskp hér og sjá.
Jorúloriloíhí
jorúloriloúhú
mjá mjá mjá mjá mjá aha ha ha.
Jorúloriloíhí
jorúloriloúhú
mjá mjá mjá mjá mjá mjá mjá mjá mjá mjá mjá mjá.
Það sem ekki má
Það má ekki pissa bak við hurð
og ekki henda grjóti oní skurð.
Ekki fara í bæinn og kaupa popp og tyggjó
og ekki nota skrúfjárn fyrir sleikjó.
Það má ekki vaða út í sjó
og ekki fylla húfuna af snjó.
Ekki tína blómin sem eru útí beði
og ekki segja ráddi, heldur réði.
Þetta fullorðna fólk er svo skrýtið,
það er alltaf að skamma mann.
Þó maður geri ekki neitt
það er alltaf að skamma mann.
Það má ekki skoða lítinn kall
og ekki gefa ketti drullumall.
Ekki skjóta pabba með byssunni frá ömmu
og ekki tína orma handa mömmu.
Það má ekki hjóla inn í búð
og ekki gefa litla bróður snúð.
Ekki fara að hlæja þó einhver sé að detta
og ekki gera hitt og ekki þetta.
Þetta fullorðna fólk er svo skrýtið,
það er alltaf að skamma mann.
Þó maður geri ekki neitt
það er alltaf að skamma mann.
Haldið ekki´að hann Halli komi...
Haldið ekki´ að hann Halli komi´ á grúfunni,
á heljarstökki fram af einni þúfunni.
Hann fór það bara fínt,
en hélt hann hefði týnt
gleraugunum, höfðinu ´ eða húfunni.
Syngjandi geng ég allsstaðar
Syngjandi hér, syngjandi þar,
syngjandi geng ég allsstaðar
sí og æ, æ og sí,
aldrei fæ ég nóg af því.
:/: Einu sinni ég átti kú. :/:
Hún sagði ekki mö, heldur ba, ba, bú.
Já, býsna skrýtin var kýrin sú.
Syngjandi hér ...
:/: Einu sinni ég átti geit. :/:
Hún fékkst aldrei til að fara á beit,
því feimin hún var og undirleit.
Syngjandi hér ...
:/: Ég átti hrút, og hann var grár. :/:
Svo skipti hann um lit, og eftir ár
hann orðinn var næstum því fjólublár.
Syngjandi hér ...
:/: Ég átti líka hund sem oft svaf fast. :/:
og þegar rigndi og það var hvasst,
þá fékk hann alltaf gigtarkast.
Syngjandi hér ...
:/: Ég átti klár sem Kappi hét. :/:
Og ef ég hnakk minn á hann lét,
hann útaf lagðist og stundi og grét.
Syngjandi hér ...
:/: Ég átti fugl sem í búri bjó. :/:
Hann aldrei söng, jafnvel ekki þó
að undir væri leikið á píanó.
Syngjandi hér ...
:/: Ég átti kött sem var klókur og vís. :/:
Hann var andvígur því að eltast við mýs,
en át bara kökur og rjómaís.
Bíum, bíum, bambaló
Bíum, bíum, bambaló,
bambaló og dilli-dilli-dó.
Vini mínum vagga ég í ró,
en úti bíður andlit á glugga.
Þegar fjöllin fimbulhá
fylla brjóst þitt heitri þrá,
leika skal ég langspil á;
það mun þinn hugann hugga.
Þegar veður geisa grimm,
grúfir yfir hríðin dimm,
kveiki ég á kertum fimm,
burt flæmi skammdegisskugga.
Ef þér sultur sverfur að,
sauðakjöt ég hegg í spað,
fljótt svo standi full með það
tunna hver, dallur og dugga.
Ef þig langar eitthvert sinn
ögn að smakka góðfiskinn,
fram ég sendi flotann minn:
skínandi skútur og kugga.
Hjá mér bæði hlíf og skjól
hafa skaltu, ef illskufól
flærðir með um foldarból
læðast og launráð brugga.
Ef þú ert súr
Ef þú ert súr, vertu þá sætur.
Sjáðu í speglinum hvernig þú lætur.
Ekkert er varið í sút eða seyru.
Teygðu´ á þér munnvikin út undir eyru.
Galdurinn er að geta brosað,
geta´ í hláturböndin tosað,
geta hoppað, hlegið, sungið endalaust.
Ef þú ert fýldur, þá líkistu apa,
eða krókódíl sem er of fúll til að gapa.
Ekkert er varið í sút eða seyru.
Teygðu´ á þér munnvikin út undir eyru.
Galdurinn er að geta...
Ef þú ert illur, þá líkistu nauti
eða eldgömlum potti með viðbrenndum grauti.
Ekkert er varið í sút eða seyru.
Teygðu´ á þér munnvikin út undir eyru.
Galdurinn er að geta...
Eniga meniga
Eniga meniga, allir rövla´ um peninga.
Súkkadí púkkadí, kaupa meira fínerí.
Kaupæði, málæði,
er þetta ekki brjálæði?
Eitthvað fyrir alla, konur og kalla,
krakka með hár og kalla með skalla.
Eitthvað fyrir krakka,
káta krakkalakka
sem kostar ekki neitt, þú krækir bara í pakka.
Eða fyndinn frakka.
Eða feitan takka.
Eniga meniga, ég á enga peninga.
Súkkadí púkkadí, en ég get sungið fyrir því.
Sönglandi, raulandi
með garnirnar gaulandi.
Eitthvað fyrir alla.......
Það var einu sinni api
Það var einu sinni api
í ofsa góðu skapi
hann þoldi ekki sultinn
og fékk sér banana
Bananana!! Bananana!!
Bananana og bananana og bananana!!
Það var í örkinni hans Nóa
öll dýrin fóru að róa
hestur, hundur, hæna
og líka krókódíll
krókókódíll, krókókódíll...........
Allir hafa eitthvað
Allir hafa eitthvað til að ganga á.
Teygðu fram löppina og lof mér að sjá.
Fíllinn hefur feitar tær,
ljónið hefur loppur tvær,
músin hefur margar smáar,
en ormurinn hefur ansi fáar.
Allir hafa eitthvað til að ganga á.
Teygðu fram löppina og lof mér að sjá.
Fiskurinn hefur fína ugga,
flóðhesturinn engan skugga
krókódíllinn kjaftinn ljóta,
sá er nú klár að láta sig fljóta.
Allir hafa eitthvað til að ganga á.
Teygðu fram löppina og lof mér að sjá.
Á vængjunum fljúga fuglarnir,
á fótunum ganga trúðarnir,
á hnúum hendast aparnir,
á rassinum leppalúðarnir.
Allir hafa eitthvað til að ganga á.
Teygðu fram löppina og lof mér að sjá.
Ég heyri svo vel
Ég heyri svo vel, ég heyri grasið gróa,
ég heyri svo vel, ég heyri snjóinn snjóa,
ég heyri svo vel, ég heyri orminn mjóa,
heyri hárið vaxa,
heyri neglurnar lengjast,
heyri hjartað slá.
Þú finnur það vel, allt færist nær þér,
þú finnur það vel, þú kemur nær mér,
þú finnur það vel, allt fæðist í þér,
andlitin lifna
og húsin dansa
og vindurinn hlær.
Lítið, lasið skrímsli
Ég er lítið lasið skrímsli
og mig langar ekkert út.
Hornin mín eru völt og veik
og mig vantar snýtuklút.
Ég er orðinn upplitaður,
ég er orðinn voða sljór.
Ég held ég hringi í lækni
því að halinn er svo mjór.
Skrímsli eru eins og krakkar,
ósköp vesæl ef þau næla sér í kvef.
Hver er hræddur við skrímsli
sem er hóstandi og með stíflað nef?
Augun mín, þau standa á stilkum,
annað starir út í vegg,
og ég held að aldrei aftur
muni á mér vaxa skegg.
Ó, mamma, elsku mamma,
nú ég meðal verð að fá,
glás af iðandi ormum,
annars kemst ég ekki á stjá!
Skrímsli eru eins og krakkar ...
Ég er lítið lasið skrímsli
og mig langar ekkert út.
Hornin mín eru völt og veik
og mig vantar snýtuklút.
Ég er orðinn upplitaður
ég er orðinn voða sljór,
ég held ég hringi í lækni
því að halinn er svo mjór.
Skrímsli eru eins og krakkar ...
Háttatími á himnum
Hvað gerir sólin þegar hún sest á kvöldin?
Háttar litlu geislana
oní himnasængina
og fyrir stóru gluggana
hún dregur stjörnutjöldin,
það gerir sólin á kvöldin.
Hvað gerir tunglið þegar það tekur völdin?
Hristir silfurhattinn sinn
svo hrynur úr ´onum draumurinn
og sáldrast yfir koll og kinn
er sefur barnafjöldinn,
það gerir tunglið á kvöldin.
Fram, fram fylking
Fram, fram fylking,
forðum okkur háska frá,
því ræningjar oss vilja ráðast á.
Sýnum nú hug,
djörfung og dug.
Vaki, vaki vaskir menn,
því voða ber að höndum.
Sá er okkar síðast fer
sveipast hörðum böndum.
Lína Langsokkur
Hér skal nú glens og gaman
við getum spjallað saman
Gáum hvað þú getur,
vinur, gettu hver ég er!
Verðlaun þér ég veiti
ef að veistu hvað ég heiti.
En vaðir þú í villu
þetta vil ég segja þér:
Hér sérðu Línu Langsokk
tralla hopp, tralla hei, tralla hopsasa.
Hér sérðu Línu Langsokk,
já líttu það er ég.
Og þú sérð minn apa
minn sæta, fína litla apa.
Herra Níels heitir
já hann heitir reyndar það.
Hérna höll mín gnæfir
við himin töfraborg mín gnæfir.
Fannstu annan fegri
eða frægðarmeiri stað.
Hér sérðu Línu Langsokk.....
Þú höll ei hefur slíka,
ég á hest og rollu líka
og kúfullan af krónum
einnig kistil á ég mér.
Verið allir vinir -
velkomnir - einnig hinir.
Nú lifað skal og leikið
nú skal líf í tuskum hér.
Hér sérðu Línu Langsokk.....
Saknaðarljóð
Hljótt er nú í húsum inni.
Harmur býr í allra sinni.
Hvar er litla Píla pína?
sárt er að missa sína.
Burt hún hvarf og brekkan grætur
birtist mér í draumi um nætur.
Vesalings Píla pína,
sárt er að missa sína.
Músaguð við hættum hlífi
henni, sé hún enn á lífi.
Græt ég, litla Píla pína.
Sárt er að missa sína.
Rætast óskir hennar heitar,
hún það finni sem hún leitar.
Komdu aftur, Píla pína!
Sárt er að missa sína.
Á Sprengisandi
Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn,
rennur sól á bak við Arnarfell,
hér á reiki er margur óhreinn andinn,
úr því fer að skyggja á jökulsvell.
:/: Drottinn leiði drösulinn minn
drjúgur verður síðasti áfanginn. :/:
Þei, þei, þei, þei, þaut í holti tófa,
þurran vill hún blóði væta góm,
eða líka einhver var að hóa
undarlegum digrum karlaróm.
:/: Útilegumenn í Ódáðahraun
eru kannski´ að smala fé á laun. :/:
Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn,
rökkrið er að síga á Herðubreið.
álfadrottning er að beisla gandinn,
ekki´ er gott að verða´ á hennar leið.
:/: Vænsta klárinn vildi´ ég gefa til
að vera kominn ofan í Kiðagil. :/:
Öxar við ána
Öxar við ána,
árdags í ljóma
upp rísi þjóðlið og skipist í sveit.
Skjótum upp fána,
skært lúðrar hljóma,
skundum á Þingvöll og treystum vor heit.
Fram, fram, aldrei að víkja.
Fram, fram, bæði menn og fljóð.
Tengjumst tryggðarböndum,
tökum saman höndum,
stríðum, vinnum vorri þjóð.
Sofðu unga ástin mín
Sofðu, unga ástin mín.
Úti regnið grætur.
Mamma geymir gullin þín,
gamla leggi og völuskrín.
Við skulum ekki vaka´ um dimmar nætur.
Það er margt sem myrkrið veit
minn er hugur þungur.
Oft ég svartan sandinn leit
svíða grænan engireit.
Í jöklinum hljóða dauðadjúpar sprungur.
Sofðu lengi, sofðu rótt
seint mun best að vakna.
Mæðan kenna mun þér fljótt,
meðan hallar degi skjótt
að mennirnir elska, missa, gráta´ og sakna.
Stökur
Hani, krummi, hundur, svín,
hestur, mús, tittlingur,
galar, krunkar, geltir, hrín,
gneggjar, tístir, syngur.
Verður ertu víst að fá
vísu, gamli Jarpur.
Aldrei hefur fallið frá
frækilegri garpur.
Þá var taða, þá var skjól
þá var fjör og yndi.
Þá var æska, þá var sól
þá var glatt í lyndi.
Gefðu ungum gæðingum
græna tuggu´á morgnunum.
Launa þeir með léttfærum
lipru, sterku fótunum.
Taktu eftur tittlingum,
trítla þeir á klakanum.
Metta þá af molunum,
mað´r af ríku borðunum.
Hani, krummi, hundur, svín,
hestur, mús, tittlingur,
galar, krunkar, geltir, hrín,
gneggjar, tístir, syngur.
Afi minn fór á honum Rauð
eitthvað suður í bæi.
Sækja bæði sykur og brauð
sitt af hvoru tagi.
Afi minn og amma mín
úti á Bakka búa.
Þau eru bæði sæt og fín
þangað vil ég fljúga.
Fljúga hvítu fiðrildin
fyrir utan glugga;
þarna siglir einhver inn
ofurlítil dugga.
Sigga litla systir mín
situr út í götu
er að mjólka ána sín
í ofurlitla fötu.
Fuglinn segir bí, bí ,bí
bí, bí segir Stína.
Kveldúlfur er kominn í
kerlinguna mína.
Kristín litla, komdu hér
með kalda fingur þína.
Ég skal bráðum bjóða þér
báða lófa mína.
Klappa saman lófunum
reka féð úr móunum
vinna sér inn bita
láta ekki hann pabba víta.
Litla Jörp með lipran fót
labbar götu þvera.
Hún skal seinna á mannamót
mig í söðli bera.
Tunglið, tunglið taktu mig,
og berðu mig upp til skýja.
Þar situr hún móðir mín
og syngur lofgerð nýja.
Klappa saman lófunum,
reka féð úr móunum,
rölta´á eftir tófunum,
tína egg úr spóunum
Nú er úti veður vont
verður allt að klessu.
Ekki fær hann Grímur gott
að gifta sig í þessu.
Rúnki fór í réttirnar
ríðandi á honum Sokka.
Yfir holt og hæðirnar
hann lét klárinn brokka.
Klappa saman lófunum
Klappa saman lófunum,
reka féð úr móunum,
tölta á eftir tófunum,
tína egg úr spóunum.
Klappa saman lófunum,
reka féð úr móunum,
vinna sér inn bita
og láta ekki hann pabba vita.
Skýin
Við skýin felum ekki sólina af illgirni
Við skýin erum bara að kíkja á leiki mannanna.
Við skýin sjáum ykkur hlaupa (úúúú) í rokinu,
Klædd gulum, rauðum og grænum og bláum regnkápum,
eins og regnbogi meistarans, regnbogi meistarans.
Við skýin erum bara grá, bara grá.
Á morgun kemur sólin, hvar verðum við skýin þá?
Hvar þá, hvar þá..
Hvað verður um skýin þá.
Dropalagið
Drip, drop, drip, drop
.segja droparnir við pollinn.
Drip, drop, drip, drop
segja droparnir við pollinn.
Og þeir stinga sér í kaf
og breyta pollinum í haf.
Fatavísur
Sumarfötin, sumarfötin,
setjum inn í skáp.
Geymum þau í vetur
og klæðum okkur betur.
Sumarfötin, sumarfötin
setjum inn í skáp.
Þykku fötin, þykku fötin
þykja best í snjó,
Þegar út við þjótum
og karl úr snjó við mótum
Þykku fötin, þykku fötin
þykja best í snjó.
Pollafötin, pollafötin
puðumst við nú í
Úti regnið bylur
stétt og steina hylur
Pollafötin, pollafötin
puðumst við nú í.
Dagar og mánuðir
Sunnudagur, mánudagur, þriðjudagur
miðvikudagur og fimmtudagur
föstudagur og laugardagur
og þá er vikan búin.
Janúar, febrúar,
mars, apríl, maí , júní, júlí, ágúst.
September, október,
nóvember og desember.
Foli, foli fótalipri
Foli, foli fótalipri,
flýttu þér nú heim á bæ.
Foli, foli fótalipri,
flýttu þér nú heim á bæ.
Tra-rí, ra-la-la,
flýttu þér nú heim að bæ.
Heima mun þín heyið bíða
en hjá mömmu koss ég fæ.
Heima mun þín heyið bíða
en hjá mömmu koss ég fæ.
Tra-rí, ra-la-la,
en hjá mömmu koss ég fæ.
Herðir hlaupin hlaupagarpur
hreint ei telur sporin sín.
Herðir hlaupin hlaupagarpur
hreint ei telur sporin sín.
Tra-rí, ra-la-la,
hreint ei telur sporin sín.
Aldrei hef ég heldur Jarpur,
hafrastráin talið þín.
Aldrei hef ég heldur Jarpur,
hafrastráin talið þín.
Tra-rí, ra-la-la,
hafrastráin talið þín.
Um landið bruna bifreiðar
Um landið bruna bifreiðar,
bifreiðar, bifreiðar,
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast alls staðar.
:,; Ba – bú, ba – bú,
tra –la – la – la – la – la – la :,:
Um loftið fljúga flugvélar,
flugvélar, flugvélar,
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast alls staðar.
:,; Ba – bú, ba – bú,
tra –la – la – la – la – la – la :,:
Um höfin sigla skúturnar,
skúturnar, skúturnar,
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast alls staðar.
:,; Ba – bú, ba – bú,
tra –la – la – la – la – la – la :,:
Bátasmiðurinn
Ég negli og saga og smíða mér bát
og síðan á sjóinn ég sigli með gát.
Og báturinn vaggar
og veltist um sæ.
Ég fjörugum fiskum með færinu næ.
Ég á lítinn skrýtinn skugga
Ég á lítinn skrýtinn skugga
Skömmin er svo líkur mér,
hleypur með mér úti og inni,
alla króka sem ég fer.
Allan daginn lappaléttur
leikur hann sér kringum mig.
Eins og ég hann er á kvöldin
uppgefinn og hvílir sig.
Það er skrýtið, ha! ha! ha! ha!
hvað hann getur stækkað skjótt.
Ekkert svipað öðrum börnum,
enginn krakki vex svo fljótt.
Stundum eins og hugur hraður
hann í tröll sér getur breytt.
Stundum dregst hann saman, saman
svo hann verður ekki neitt.
Úti um mó
Úti um mó, inn í skóg,
upp í hlíð í grænni tó.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína, má.
Tína þá, berjablá,
börn í lautu til og frá
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína, má.
Siggi var úti
Siggi var úti með ærnar í haga,
allar hann hafði þær suður í mó.
Smeykur um holtin var hann að vaga,
vissi hann að lágfóta dældirnar smó.
Aggagagg, sagði tófan á grjóti,
aggagagg, sagði tófan á grjóti.
Gráleitum augunum trúi ég hún gjóti,
aumingja Siggi, hann þorir ekki heim.
Krummi krunkar úti
Krummi krunkar úti,
kallar á nafna sinn:
„Ég fann höfuð af hrúti,
hrygg og gæruskinn.
Komdu nú og kroppaðui með mér,
krummi nafni minn!”
Tilfinningablús
Ég finn það oní maga O – ho.
Ég finn það oní fætur O – ho.
Ég finn það fram í hendur O – ho.
Ég finn það upp í höfuð O – ho.
Ég finn það hér og hér og hér og hér
og hér og hér og hér
hvað ég er glöð/ reið/ leið/ þreytt/ hress
hér inni í mér.
Drýpur drop drop
Með vindunum þjóta skúraský
Drýpur drop, drop, drop,
drýpur drop, drop, drop,
og droparnir hníga og detta á ný.
Drýpur drop, drop, drop,
drýpur drop, drop, drop.
Og smáblómin vakna eftir vetrarblund.
Drýpur drop, drop, drop,
drýpur drop, drop, drop,
þau augun sín opna er grænkar grund.
Drýpur drop, drop, drop,
drýpur drop, drop, drop.
Nú er napur norðanvindur
Nú er napur norðanvindur,
nú er hvítur Esjutindur.
Ef ég ætti úti kindur
mundi ég taka þær allar inn,
elsku besti vinur minn.
Viðlag:
úmb-a-rass-a, úmb-a-rass-a, úmb-a-rass-a.
úmb-a-rass-a, úmb-a-rass-a, úmb-a-rass-a.
Upp er runninn öskudagur,
ákaflega skýr og fagur.
Einn með poka ekki ragur
úti vappar heims um ból.
Góðan daginn, gleðileg jól.
Viðlag:
Elsku besti stálagrér,
heyrirðu hvað ég segi þér:
,,Þú hefur étið úldið smér,
og dálítið af snæri,
elsku vinurinn kæri.”
Viðlag:
Þarna sé ég fé á beit,
ei er því að leyna.
Nú er ég kominn upp í sveit
á rútunni hans Steina.
Skilurðu hvað ég meina?
Viðlag:
Ég fór í dýragarð í gær
Ég fór í dýragarð í gær
og gettu hvað ég sá.
Ég fór í dýragarð í gær
og gettu hvað ég sá.
A A A A apa þar ég sá.
A A A A apa þar ég sá.
Ég fór í dýragarð.....
L (ljónið), F (fíllinn), S (slöngu) ofrv.
Í rigningu ég syng
:,: Í rigningu ég syng, í rigningu ég syng
það er stórkostlegt veður mér líður svo vel:,:
Arma út – arma að
:,: atjúddi tja, atjúddi tja, atjúddi tja tja:,:
:,: Í rigningu ég syng, í rigningu ég syng
það er stórkostlegt veður mér líður svo vel:,:
Beygja hnén....
:,: Í rigningu ég syng, í rigningu ég syng
það er stórkostlegt veður mér líður svo vel:,:
Inn með tær....
:,: Í rigningu ég syng, í rigningu ég syng
það er stórkostlegt veður mér líður svo vel:,:
Rassinn út....
:,: Í rigningu ég syng, í rigningu ég syng
það er stórkostlegt veður mér líður svo vel:,:
Hakan upp...
:,: Í rigningu ég syng, í rigningu ég syng
það er stórkostlegt veður mér líður svo vel:,:
Tungan út....
Karl gekk út um morguntíma
Karl gekk út um morguntíma,
taldi alla sauði sína,
einn og tveir og þrír og fjórir,
allir voru þeir.
Með höndunum gerum við klapp, klapp, klapp,
með fótunum gerum við stapp, stapp, stapp.
Einn, tveir, þrír, ofurlítið spor,
einmitt á þennan hátt er leikur vor.
Ein ég sit og sauma
Ein ég sit og sauma, inn´í litlu húsi.
Enginn kemur að sjá mig nema litla músin.
Hoppaðu upp og lokaðu augunum,
bentu í austur, bentu í vestur.
Bentu á þann sem að þér þykir bestur.
Í grænni lautu
Í grænni lautu
þar geymi ég hringinn
:,:sem mér var gefinn
og hvar er hann nú:,:
Þumalfingur er mamma
Þumalfingur er mamma sem var mér vænst og best.
Vísifingur er pabbi sem gaf mér rauðan hest.
Langatöng er bróðir sem býr til falleg gull.
Baugfingur er systir sem prjónar sokka úr ull.
Litli fingur er barnið sem leikur að skel.
Litlu pínu anginn sem stækkar svo vel.
Hér er allt fólkið svo fallegt og nett.
Fimm eru á bænum ef talið er rétt.
Ósköp væri gaman í þessum heim
ef öllum kæmi saman jafnvel og þeim.
Fagur fiskur í sjó
Fagur fiskur í sjó
bröndóttur á halanum
með rauða kúlu á maganum.
Vanda, banda,
gættu þinna handa.
Vingur, slingur,
vara þína fingur.
Fetta, bretta s
vo skal högg
á hendi detta.
Dansar á pallinum
....dansar á pallinum og .....skellihlær
.....er á sokkunum og ...datt í gær
...keyrir bíl með ......í
og ......kastar bolta til ......
Datt í kolakassann
....datt í kolakassann
hæfadderí, fadderall-alla-la.
....átti að passa hann/hana
hæfadderí, fadderall-alla-la.
Ef hún/hann vissi það
þá yrði hún/hann alveg steinhissa
hæfadderí, hæfaddera
hæfadderí, fadderall-alla-la.
Að telja úr
Úllen dúllen doff
kikki laní koff
koffi lani bikki bani
úllen dúllen doff.
Ugla sat á kvisti
átti börn og missti.
Eitt, tvö, þrjú
og það varst þú!
Eni meni míng mang
klíng, klang.
Úsi búsi bakka dæ
æ væ vekk með dæ.
Oggi goggi gúmmí klaki
elli pelli pikk og pú.
Flinstone og frú
að það ert þú,
jabba, dabba, dú!
Gamli Nói
Gamli nói, gamli Nói
keyrir kassabíl
Hann kann ekki að stýra
Brýtur alla gíra
Gamli Nói, gamli Nói
Keyrir kassabíl
Gamli Nói, gamli Nói
er að passa barn
Hann kann ekki að passa
lætur það í kassa
Gamli Nói, gamli Nói
Er að passa barn
Gamli Nói, gamli Nói
er að kyssa frú
Hann kann ekki að kyssa
lætur frúnna pissa
Gamli Nói, gamli Nói
Er að kyssa frú
´
Gamli Nói, gamli Nói
er að poppa popp
Hann kann ekki að poppa
lætur poppið skoppa
Gamli Nói, gamli Nói
Er að poppa popp.
Ding Dong
Ding, dong, sagði lítill grænn froskur einn dag,
ding, dong, sagði lítill grænn froskur.
Ding, dong, sagði lítill grænn froskur einn dag,
og svo líka ding, dong - spojojojojong!
(Blikka augunum til skiptis)
Mm, ðð, sagði lítil græn eðla einn dag,
mm, ðð, sagði lítil græn eðla.
Mm, ðð, sagði lítil græn eðla einn dag,
og svo líka mm, ðð - bllrrllrrllrr!
(Reka út úr sér tunguna)
King, kong, sagði stór svartur api einn dag,
king, kong, sagði stór svartur api.
King, kong, sagði stór svartur api einn dag,
og svo líka king, kong - gojojojojo!
(Slá með hnefum í bringuna)
Blúbb blúbb sagði lítill blár fiskur einn dag.
Blúbb blúbb sagði lítill blár fiskur.
Blúbb blúbb sagði lítill blár fiskur einn dag.
Og svo líka blúbb blúbb, blúbb blúbb blúbb blúbb.
Frost er úti fuglinn minn
Frost er úti fuglinn minn,
ég finn hvað þér er kalt.
Nærðu engu í nefið þitt,
því nú er frosið allt?
En ef þú bíður augnablik
ég ætla að flýta mér,
að biðja hana mömmu mína
um mylsnu handa þér.
Fingurnir
Þumalfingur, þumalfingur, hvar ert þú?
Hér er ég, hér er ég.
Góðan daginn, daginn, daginn.
Vísifingur, vísifingur, hvar ert þú?
Hér er ég, hér er ég.
Góðan daginn, daginn, daginn.
Langatöng, langatöng, hvar ert þú?
Hér er ég, hér er ég.
Góðan daginn, daginn, daginn.
Baugfingur, baugfingur, hvar ert þú?
Hér er ég, hér er ég.
Góðan daginn, daginn, daginn.
Litli fingur, litli fingur, hvar ert þú?
Hér er ég, hér er ég.
Góðan daginn, daginn, daginn.
Vinstri hönd, vinstri hönd, hvar ert þú?
Hér er ég, hér er ég.
Góðan daginn, daginn, daginn.
Hægri hönd, hægri hönd, hvar ert þú?
Hér er ég, hér er ég.
Góðan daginn, daginn, daginn.
Hjólin á strætó
Hjólin á strætó snúast hring, hring,hring,
hring hring hring, hring hring hring.
Hjólin á strætó snúast hring hring hring.
Út um allan bæinn.
Hurðin á strætó opnast út og inn,
út og inn, út og inn.
Hurðin á strætó opnast út og inn.
Út um allan bæinn.
Flautan í strætó segir bí bú ba,
bí bú ba, bí bú ba.
Flautan í strætó segir bí bú ba.
Út um allan bæinn.
Mennirnir í strætó segja hmm hmm hmm.
Hmm hmm hmm. Hmm hmm hmm.
Mennirnir í strætó segja hmm hmm hmm.
Út um allan bæinn.
Konurnar í strætó segja bla bla bla,
bla bla bla, bla bla bla.
Konurnar í strætó segja bla bla bla.
Út um allan bæinn.
Börnin í strætó segja hí hí hí,
hí hí hí, hí hí hí.
Börnin í strætó segja hí hí hí.
Út um allan bæinn.
Bílstjórinn í strætó segir sss sss sss.
Sss sss sss sss.
Bílstjórinn í strætó segir sss sss sss.
Út um allan bæinn.
Tönnin mín
Tönnin mín, tönnin mín
tönnin mín er sæt og fín
burstuð hún alltaf er
bæði þar og hér.
Borða góðan hollan mat
á tönnina kemur ekki gat
tönnin mín, tönnin mín
alltaf hvít og fín.
Tönnin er með gati hér
grátandi hún líka er
burstuð hún ekki var
hvorki hér né þar.
Karíus á henni sat
og hjó í hana stærðar gat
tönnin er með gati hér
grátandi hún er.
Höfuð, herðar, hné og tær
Höfuð, herðar, hné og tær,
hné og tær.
Höfuð, herðar, hné og tær,
hné og tær.
Augu, eyru, munnur og nef.
Höfuð, herðar, hné og tær,
hné og tær.
Hnakki, kinnar, haka, háls,
haka, háls.
Hnakki, kinnar, haka, háls,
haka, háls.
Bringa, magi, bak og rass.
Hnakki, kinnar, haka háls,
haka, háls.
Kalli litli könguló
Kalli litli könguló
klifraði upp á múrinn
Þá kom rigning og Kalli litli datt.
Upp kom sólin og þerraði hans kropp.
Kalli litli könguló
klifraði upp í topp.
Þegar barnið í föt sín fer.
Þegar barnið í föt sín fer,
fjarska margt að læra þörf er hér
fyrst er reynt að hneppa hnapp,
í hnappagatið loks hann slapp
renna lás og reima skó,
reyndar finnst mér komið nóg
þetta gjörvallt í grænum sjó.
Við skulum ;;Hneppa, renna, smella, hnýta;;(x3)
hnýta slaufu á skó.
Dúkkan hennar Dóru
Dúkkan hennar Dóru var með sótt, sótt, sótt,
hún hringdi og sagði lækni að koma fljótt, fljótt, fljótt.
Læknirinn kom þá með sína tösku og sinn hatt
-hann bankaði á dyrnar: Ra, ta, ta, ta, tatt!
Hann skoðaði dúkkuna og hristi sinn haus:
Hún skal í rúmið og ekkert raus!
Hann skrifaði á miða hvaða pillu hún skyldi fá:
Ég kem aftur á morgun, ef hún er enn veik þá.
Allur matur
Allur matur á að fara
upp í munn og ofan í maga
Heyrið þið það
Heyrið þið það
Svo ekki gauli garnirnar
Upp, upp, upp á fjall
Upp, upp, upp á fjall
upp á fjallsins brún,
niður, niður, niður, niður
alveg nið'r á tún
Krumminn í hlíðinni
Krumminn í hlíðinni
hann fór að slá,
þá kom lóa lipurtá
og fór að raka ljá.
Hann gaf henni hnappa þrjá
og bannaði henni að segja frá
en hann spói spíssnefur
hann sagði frá,
prakkarinn sá.
Þá var ljáin ekki nema
hálft annað puntstrá.
Krumminn á skjánum
Krumminn á skjánum,
kallar hann inn:
“gef mér bita’af borði þínu,
bóndi minn!”
Bóndi svara býsna reiður:
“Burtu farðu, krummi leiður.
Líst mér að þér lítill heiður,
ljótur ertu’á tánum,
Krumminn á skjánum.”
Allir krakkar á kreik
Allir krakkar á kreik.
Komum strax út í leik,
því að vorið og
sólskinið kallar.
Leikum fjörugt og létt,
eins og lömbin á sprett
Út um ljómandi
Grundirnar allar
Tra la la la ..............
Sá ég spóa
Sá ég spóa
Suður í flóa.
Syngur lóa
út um móa:
“bí, bí, bí, bí”
vorið er komið víst á ný
Vorið góða
Vorið góða, grænt og hlýtt,
græðir fjör um dalinn;
Nú er allt sem orðið nýtt,
Ærnar, kýr og smalinn.
Kveður í runni kvakar í mó,
kvikur þrastarsöngur;
eins mig fýsir alltaf þó
Aftur að fara í göngur.
Ég hlakka svo til
Ég hlakka svo til þegar hættir að snjóa,
ég hlakka svo til þegar veturinn dvín,
ég hlakka svo til þess að hlusta á hann spóa,
ég hlakka svo til þegar vorsólin skín,
ég hlakka svo til þegar hér fer að gróa,
ég hlakka að kyssa þig, sóleyjan mín,
ég hlakka svo til þess að hleypa honum Glóa,
ég hlakka svo til þess að kom til þín.
Vorvindar glaðir
Vorvindar glaðir,
glettnir og hraðir,
geysast um lundinn rétt
eins og börn.
Lækirnir skoppa,
Hjala og hoppa,
Hvíld er þeim nóg
Í sæ eða tjörn.
Hjartað mitt litla
Hlustaðu á ;
Hóar nú smalinn
Brúninni frá.
Fossbúinn kveður,
Kætir og gleður,
Frjálst er í fjallasal
Smaladrengurinn
Út um græna grundu
gakktu, hjörðin mín,
yndi vorsins undu,
eg skal gæta þín.
Sól og vor ég syng um,
Snerti gleðistreng,
Leikið, lömb, í kringum
Lítinn smaladreng
Vertu til
Vertu til er vorið kallar á þig,
vertu til að leggja hönd á plóg.
Komdu út því að sólskynið vill sjá þig,
sveifla haka og rækta nýjan skóg.
Maístjarnan
Ó, hve létt er þitt skóhljóð
ó, hve lengi ég beið þín,
það er vorhret á glugga
napur vindur, sem hvín,
en ég veit eina stjörnu,
eina stjörnu sem skín,
og nú loks ertu komin,
þú ert komin til mín.
Það eru erfiðir tímar,
það er atvinnuþref,
ég hef ekkert að bjóða,
ekki ögn sem ég gef,
nema von mína og líf mitt
hvort ég vaki eða sef,
þetta eitt sem þú gafst mér
það er allt sem ég hef.
En í kvöld lýkur vetri
sérhvers vinnandi manns
og á morgun skín maísól,
það er maísólin hans,
það er maísólin okkar,
okkar einingarbands,
fyrir þér ber ég fána
þessa framtíðarlands.
Bráðum fæðast lítil lömb
Lag: fyrr var oft í koti kátt
Bráðum fæðast lítil lömb,
leika sér og hoppa.
Með lítinn munn og litla vömb
lambagrasið þau kroppa.
Við skulum koma og klappa þeim
kvölds og bjartar nætur,
reka þau í húsin heim,
hvít með gula fætur.
Fuglarnir sem flýðu í haust,
fara að koma bráðum.
syngja þeir með sætri raust,
sveifla bængjum báðum.
Við skulum hlæja og heilsa þeim,
hjartansglöð og fegin,
þegar þeir koma þreyttir heim
þúsund mílna veginn.
Krakkar út kátir hoppa
Krakkar út kátir hoppa
úr kot og höll
léttfættu lömbin skoppa
um laut og völl
Smalar í hlíðum hóa
sitt hvella lag.
Kveður í lofti lóa
svo léttan brag.
Vetrarins fjötur fellur
þá fagnar geð.
Skólahurð aftur skellur
og skruddan með.
Sóleyjar vaxa í varpa
og vorsól skín.
Velkomin vertu Harpa
með vorblóm þín.
Lóan er komin
Lóan er komin að kveða burt snjóinn
kveða burt leiðindin, það getur hún.
Hún hefur sagt mér að senn komi spóinn,
sólskin í dali og blómstur í tún.
Hún hefur sagt mér til syndanna minna,
ég sofi of mikið og vinni ekki hót..
Hún hefur sagt mér að vaka og vinna
vonglaður taka nú sumrinu mót.
Siggi var úti
Siggi var úti með ærnar í haga,
allar stukku þær suður í mó.
Smeykur um holtin var hann að vaga,
vissi hann að lágfóta dældirnar smó.
Agg, gagg, gagg sagði tófan á grjóti,
agg, gagg, gagg sagði tófan á grjóti.
Gráleitum augunum trúi ég hún gjóti.
Greyið hann Siggi hann þorir ekki heim.
Signir sól
Signir sól sérhvern hól.
Sveitinn klæðist geislakjól.
Blómin blíð, björt og fríð
blikar fjallsins hlíð.
Nú er fagurt flest í dag.
Fuglar syngja gleðibrag.
Sumarljóð, sæl og rjóð,
Syngja börnin góð.
Sól úti, sól inni
Sól úti, sól inni,
sól í hjarta, sól í sinni.
Sól - bara sól!
Sólargeislin
Þú sólargeisli sem
gæist inn,
Og glaður skýst inn um
gluggan minn.
Mig langar svo til að
líkjast þér.
Og ljósi varpa á hvern
sem er.
Með sól í hjarta
Með sól í hjarta
og söng á vörum ,
við setjumst niður í
grænni laut.
Í lagu kjarri við
Kveikjum eldinn,
Kakó hitum og
eldum graut
Nú er sumar
Nú er sumar
gleðjist gumar,
gaman er í dag.
Brosir veröld víða.
veðurlagsins blíða
eykur yndis hag.
Látum spretta
spori létta
spræka fáka nú.
Eftir sitji engi,
örvar víf og drengi
sumarskemmtun sú.
Tíminn líður,
tíminn býður
sælan sólskinsdag.
Yndi er úti á grundum,
yndi heim þá skundum
seint um sólarlag.
Út um mela og móa
Út um mela og móa
Syngur mjúkrödduð lóa,
Og frá sporléttum spóa
Heyrist sprellfjörugt lag.
Viðlag:
A-a-a hollerahahía,
Hollera,ha,ha,hú,hú,
Hollerahahía, hollera,ha,ha,
Hollerahahía hó.
Út um strendur og stalla,
hlakkar stór veiðibjalla.
Heyrið ómana alla
Yfir flóa og fjörð.
Litli Siggi og litla Sigga
(Lag: Gamli Nói)
Litli Siggi, litla Sigga
löbbuðu út í mó.
Bæði ber að tína
í berjafötu sína.
Það var gaman, það var gaman.
Hopp og hæ og hó.
Litli Siggi, litli Siggi
litla þúfu fann.
Blessuð berin ljúfu
byrgðu alla þúfu.
Eitt af öðru, eitt af öðru
upp í munninn rann.
Litla Sigga, litla Sigga
litinn bolla sá.
En sá litaljóminn,
litlu fögru blómin.
Þau ég tíni, þau ég tíni,
þau skal mamma fá.
Heim þau gengu, heim þau gengu
heldur kát og rjóð.
Buðu ber að smakka,
börnunum allir þakka.
Allir segja, allir segja;
“ögn eru berin góð”
Litlu börnin leika sér
Litlu börnin leika sér, liggja mónum í,
þau liggja þar í skorningum og hlæja, hí, hí, hí,
þau úða berjum upp í sig og alltaf tína meir,
þau elska berin bláu og brauðið með.
Í berjamó er gaman, börnin leika saman,
börnin tína í bolla og brosa við.
Sólin litar hólinn, heiðbláan kjólinn,
um jörðu hrærast því ljúft er geð.
Kónguló
Kónguló, kónguló,
bentu mér á berjamó.
Fyrir bláa berjaþúfu
skal ég gefa þér gull í skó,
húfu græna, skarlatsskikkju,
skúf úr silki´ og dillidó.
Sumri hallar
Sumri hallar hausta fer,
heyri snjallir ýtar:
Hafa fjallahnjúkarnir,
húfur mjallahvítar.
Ég get verið þíðan þín
þegar allt er frosið,
því sólin hún er systir mín
sagði litla brosið.
Út um mó, inni í skóg
Út um mó, inn í skóg,
upp í hlíð í grænni tó.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína má.
Tína þá berjablá,
börn í lautu til og frá.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína má.
Nú blánar yfir berjamó
Nú blánar yfir berjamó
og börnin smá í mosató
og lautum leika sér.
Þau koma, koma kát og létt,
á kvikum fótum taka sprett
að tína, tína ber.
En heima situr amma ein,
að arni hvílir lúin bein,
og leikur bros á brá,
er koma þau með körfur inn
og kyssa ömmu á vangann sinn
og hlæja berjablá.
Krummi svaf í klettagjá
Krummi svaf í klettagjá
kaldri vetrarnóttu á
;;verður margt að meini;;
Fyrr en dagur fagur rann
freðið nefið dregur hann
;;undan stórum steini;;
Á sér krummi ýfði stél
einnig brýndi gogginn vel
;;flaug úr fjallagjótu;;
líður yfir byggð og bú
á bæinn fyrr en vakna hjú
;;veifar vængjum skjótum;;
Þorraþræll
Nú er frost á Fróni,
frýs í æðum blóð.
Kveður kuldaljóð
Kári í jötunmóð.
Yfir laxalóni
liggur klakaþil.
Hlær við hríðarbyl
hamragil.
Marar bára blá
brotnar þung og há
unnar steinum á,
yggld og grett á brá.
Yfir aflatjóni
æðrast skipstjórinn.
Harmar hlutinn sinn
hásetinn
Nú gaman gaman er
Nú gaman gaman er
í góðu veðri að leika sér
og fönnin hvít og hrein
og hvergi sést á stein
Ó já húrra, tra la
Svo bind ég skíði á fiman fót
og flýg um móa og grjót.
Húrra, húrra, húrra !
Nú er úti norðanvindur
Nú er úti norðanvindur,
nú er hvítur Esjutindur.(Súlutindur)
Ef ég ætti úti kindur,
mundi’ ég láta’ þær allar inn,
elsku besti vinur minn!
:,: Úmbarassa, úmbarassa, úmbarassassa :,:
Upp er runninn öskudagur,
ákaflega skýr og fagur.
Einn með poka ekki ragur
úti vappar heims um ból.
Góðan daginn, gleðileg jól!
:,: Úmbarassa....:,:
Elsku besti stálagrér,
heyrirðu hvað ég segi þér?:
“Þú hefur étið úldið smér
og dálítið af snæri
elsku vinurinn kæri”!
:,: Úmbarassa....:,:
Þarna sé ég fé á beit,
ei er því að leyna.
Nú er ég kominn upp í sveit
á rútunni hans Steina.
Skilurðu hvað ég meina?
:,: Úmbarassa....:,:
Jólin koma.
Bráðum koma blessuð jólin,
- börnin fara að hlakka til.
Allir fá þá eitthvað fallegt,
- í það minnsta kerti og spil.
Hvað það verður veit nú enginn,
- vandi er um slíkt að spá.
Eitt er víst, að alltaf verður
ákaflega gaman þá.
Máske þú fáir menn úr tini,
- máske líka þetta kver.
Við skulum bíða og sjá hvað setur
- seinna vitnast hvernig fer.
En ef þú skyldir eignast kverið,
ætlar það að biðja þig
að fletta hægt - og fara alltaf
fjarskalega vel með sig.
Hér má lesa um hitt og þetta,
heima og í skólanum,
sem þau heyrðu, afi og amma,
- ekki síst á jólunum.
Babbi segir
Babbi segir, babbi segir:
,,Bráðum koma dýrleg jól.”
Mamma segir, mamma segir:
,,Magga fær þá nýjan kjól.”
Hæ, hæ, ég hlakka til
hann að fá og gjafirnar:
Bjart ljós og barnaspil,
borða sætar lummurnar.
Babbi segir, babbi segir:
,,Blessuð Magga’ ef stafar vel,
henni gef ég, henni gef ég
hörpudisk og gimburskel.”
Hæ, hæ, ég hlakka til
hugljúf eignast gullin mín.
Nú mig ég vanda vil,
verða góða telpan þín.
Mamma segir, mamma segir:
,,Magga litla’ ef verður góð,
henni gef ég, henni gef ég
haus á snoturt brúðufljóð.”
Hæ, hæ, ég hlakka til,
hugnæm verður brúðan fín.
Hæ, hæ, ég hlakka til,
himnesk verða jólin mín.
Bráðum koma jólin
Skín í rauðar skotthúfur
skuggalangan daginn,
jólasveinar sækja að,
sjást um allan bæinn.
Ljúf í geði leika sér lítil börn í desember,
inni’ í friði’ og ró, úti’ í frosti’ og snjó,
því að brátt koma björtu jólin,
bráðum koma jólin.
Uppi’ á lofti, inni’ í skáp
eru jólapakkar,
titra öll af tilhlökkun
tindilfættir krakkar.
Komi jólakötturinn
kemst hann ekki í bæinn inn,
inn í frið og ró, inn úr frosti og snjó
því að brátt koma björtu jólin,
bráðum koma jólin.
Stjörnur tindra stillt og rótt,
stafa geislum björtum.
Norðurljósin logaskær
leika’ á himni svörtum.
Jólahátíð höldum vér
hýr og glöð í desember
þó að feyki snjó þá í friði og ró
við höldum heilög jólin,
heilög blessuð jólin.
Nú er glatt í hverjum hól,
hátt nú allir kveði.
Hinstu nótt um heilög jól
höldum álfagleði.
Fagurt er rökkrið
Við ramman vættasöng.
Syngjum dátt og dönsum,
því nóttin er svo löng.
Ég sá mömmu kyssa jólasvein
Ég sá mömmu kyssa jólasvein
við jólatréð í stofunni í gær.
Ég læddist létt á tá
til að líta gjafir á.
- Hún hélt ég væri steinsofandi Stínu dúkku hjá.
Og ég sá mömmu kitla jólasvein,
og jólasveinninn út um skeggið hlær.
Ja, sá hefði hlegið með,
hann faðir minn, hefð’ann séð
mömmu kyssa jólasvein í gær.
Í skóginum stóð kofi einn
Í skóginum stóð kofi einn,
sat við gluggann jólasveinn,
þá kom lítið héraskinn
sem vildi komast inn.
,,Jólasveinn, ég treysti’ á þig,
veiðimaður skýtur mig.”
,,Komdu, litla héraskinn,
því ég er vinur þinn.”
Snæfinnur snjókarl
Snæfinnur snjókarl
var með snjáðan pípuhatt,
gekk í gömlum skóm
og með grófum róm
gat hann talað, rétt og hratt.
,,Snæfinnur snjókarl!
bara sniðugt ævintýr,”
segja margir menn,
en við munum enn
hve hann mildur var og hýr.
En galdrar voru geymdir
í gömlu skónum hans:
er fékk hann þá á fætur sér
fór hann óðara í dans.
Já, Snæfinnur snjókarl,
hann var snar að lifna við,
og í leik sér brá
æði léttur þá,
-uns hann leit í sólskinið.
Adam átti syni sjö
Adam átti syni sjö,
sjö syni átti Adam.
Adam elskaði alla þá
og allir gerðu sem Adam.
Hann sáði, hann sáði.
Hann klappaði saman lófunum,
hann stappaði niður fótunum,
hann ruggaði sér í lendunum
og snéri sér í hring.
Hátíð í bæ
Ljósadýrð loftin gyllir,
lítið hús yndi fyllir,
og hugurinn heimleiðis leitar því æ,
man ég þá er hátíð var í bæ.
Ungan dreng ljósin laða,
litla snót geislum baða.
Ég man það svo lengi sem lifað ég fæ
lífið þá er hátíð var í bæ.
Hann fékk bók og hún fékk nál og tvinna,
hönd í hönd þau leiddust kát og rjóð.
Sælli börn mun sjaldgæft vera’ að finna,
ég syng um þau mín allra bestu ljóð.
Söngur blítt svefninn hvetur,
systkin tvö geta’ ei betur,
en sofnað hjá mömmu, ég man þetta æ,
man það þá er hátíð var í bæ.
Jólasveinar einn og átta
Jólsveinar einn og átta
Ofan komu af fjöllunum
Í fyrrakvöld þeir fóru að hátta
Og fundu hann jón á völlunum
Andrés stóð þar utan gátta
Það átti að færa hann tröllunum
Þá var hringt í Hólakirkju
Öllum jólabjöllunum.
Aðfangadagskvöld
Nú er Gunna á nýju skónum,
nú eru að koma jól,
Siggi er á síðum buxum,
Solla á bláum kjól.
Mamma er enn í eldhúsinu
eitthvað að fást við mat,
indæla steik hún er að færa
upp á stærðar fat.
Pabbi enn í ógnar basli
á með flibbann sinn:
,,Fljótur Siggi, finndu snöggvast
flibbahnappinn minn!”
Kisu er eitthvað órótt líka,
úr fer brokkandi,
ilmurinn úr eldhúsinu
er svo lokkandi.
Á borðinu ótal bögglar standa,
bannað að gægjast í,
kæru vinir, ósköp erfitt
er að hlýða því.
Jólatréð í stofu stendur,
stjörnuna glampar á,
kertin standa á grænum greinum,
gul og rauð og blá.
Það á að gefa börnum brauð
Það á að gefa börnum brauð
að bíta í á jólunum,
kertaljós og klæðin rauð
svo komist þau úr bólunum,
væna flís af feitum sauð
sem fjalla gekk á hólunum.
Nú er hún gamla Grýla dauð,
gafst hún upp á rólunum.
Á jólunum er gleði og gaman
:,: Á jólunum er gleði’ og gaman, fúm, fúm, fúm, :,:
:,: þá koma allir krakkar með í kringum jólatréð,
þá mun ríkja gleði’ og gaman,
allir hlæja’ og syngja saman, fúm, fúm, fúm. :,:
:,: Og jólasveinn með sekk á baki fúm, fúm, fúm, :,:
:,: hann gægist inn um gættina á góðu krakkana.
Þá mun ríkja gleði’ og gaman,
allir hlæja’ og syngja saman, fúm, fúm, fúm. :,:
:,: Á jólunum er gleði’ og gaman, fúm, fúm, fúm, :,:
:,: þá klingja allar klukkur við og kalla’ á gleði’ og frið,
þá mun ríkja gleði’ og gaman,
allir hlæja’ og syngja saman, fúm, fúm, fúm. :,:
Jólasveinar ganga um gólf
Jólasveinar ganga um gólf
með gylltan staf í hendi;
móðir þeirra sópar gólf
og hýðir þá með vendi.
Upp á stól
stendur mín kanna,
níu nóttum fyrir jól,
þá kem ég til manna.
Álfadans
Nú er glatt í hverjum hól
Hátt nú allir kveða
Hinstu nótt um heilög jól
Höldum álfagleði
Fagurt er rökkrið
Við ramman vættan song
Syngjum dátt og dönsum
Því nóttin er svo long.
Skreytum hús með greinum grænum
Skreytum hús með greinum grænum,
tra la-la-la-la, la-la-la-la.
Gleði ríkja skal í bænum,
tra-la-la-la-la, la-la-la-la.
Tendrum senn á trénu bjarta,
tra-la-la, la-la-la, la-la-la.
Tendrum jól í hverju hjarta,
Tra-la-la-la-la, la-la-la-la.
Ungir, gamlir - allir syngja:
tra-la-la-la-la, la-la-la-la.
Engar sorgir hugann þyngja,
tra-la-la, la-la-la, la-la-la.
Jólabjöllur blíðar kalla,
tra-la-la-la-la, la-la-la-la,
boða frið um veröld alla,
tra-la-la-la-la, la-la-la-la.
Álfareiðin
Stóð ég úti’ í tunglsljósi, stóð ég út við skóg;
stórir komu skarar, af álfum var þar nóg;
blésu þeir í sönglúðra’ og bar þá að mér fljótt
og bjöllurnar gullu á heiðskírri nótt.
Hleyptu þeir á fannhvítum hestum yfir grund,-
hornin jóa gullroðnu blika við lund,-
eins og þegar álftir af ísa grárri spöng
:,:fljúga suður heiði með fjaðraþyt og söng:,:
Heilsaði’ hún mér drottningin og hló að mér um leið,
hló að mér og hleypti hestinum á skeið.
Var það út af ástinni ungu, sem ég ber?
:,:Eða var það feigðin, sem kallar að mér:,:
Góða veislu gjöra skal
Góða veislu gjöra skal, þá ég geng í dans,
kveð ég um kóng Pípín og Ólöfu dóttur hans.
Stígum fastar á fjöl, spörum ei vorn skó.
Guð mun ráða hvar við dönsum næstu jól.
Álfadansinn
Máninn hátt á himni skin
Hrímfölur og grár
Líf og tími líður
Og liðið er nú ár
Bregðum blysum á loft
Bleika lýsum grund
Glottir tungl og hrín við hrönn
Og hratt flýr stund.
Kyndla vora hefjum hátt
Horfið kveðjum ár
Dátt vér dansinn stígum
Dunar ísinn grár
Bregðum…
Nú er glatt hjá álfum öllum
Nú er glatt hjá álfum öllum.
Hæ, fadderí, faddera la-la.
Út úr göngum gljúfrahöllum.
Hæ, fadderí, faddera la-la.
Fyrir löngu sest er sól.
Sjaldan eru brandajól.
Hæ, fadderí. Hæ, faddera.
Hæ, fadderí, faddera la-la.
Söngur jólasveinanna
Úti er alltaf að snjóa
því komið er að jólunum
og kólna fer í Pólunum.
En sussum og sussum og róa
ekki gráta elskan mín,
þó þig vanti vítamín.
Ávexti eigum við nóga
handa litlu krökkunum
sem kúra sig í brökkunum.
Þú færð í magann þinn mjóa
melónur og vínber fín.
Þótt kinnin þín litla sé kannske soldið köld og blá,
áttu samt vini sem aldrei bregðast:
Af ávöxtunum skuluð þér nú þekkja þá.
Sussum og sussum og róa,
ekki gráta elskan mín
þó þig vanti vítamín.
Þú færð í magann þinn mjóa
melónur og vínber fín.
Snjókorn falla
Snjókorn falla á allt og alla
börnin leika og skemmta sér
nú ert árstíð kærleika og friðar
komið er að jólastund
Vinir hittast og halda veislur
borða saman jólamat
gefa gjafir - fagna sigri ljóssins
syngja saman jólalag.
Á jólaball við höldum í kvöld
ég ætl'a' kyssa þig undir mistiltein í kvöld
við kertaljóssins log
Götur ljóma - söngvar óma
gömlu lögin syngjum hátt
bara'ef jólin væru aðeins lengri
en hve gaman væri þá.
Jólasveinar ganga um gólf
Jólasveinar ganga um gólf
með gildan staf í hendi,
móðir þeirra sópar gólf
og flengir þá með vendi.
:,: Upp á stól stendur mín kanna,
níu nóttum fyrir jól
þá kem ég til manna :,:
Það á að gefa börnum brauð
Það á að gefa börnum brauð
að bíta í á jólunum,
kertaljós og klæðin rauð
svo komist þau úr bólunum.
Væna flís af feitum sauð
sem fjalla gekk á hólunum.
Nú er hún gamla Grýla dauð,
gafst hún upp á rólunum
Þá nýfæddur Jesús
Þá nýfæddur Jesús í jötunni lá
á jólunum fyrstu, var dýrlegt að sjá.
Þá sveimuðu englar frá himninum hans,
því hann var nú fæddur í líkingu manns.
Þeir sungu halelúja með hátíðarbrag.
Nú hlotnast guðsbörnunum friður í dag.
Og fagnandi hirðarnir fengu að sjá,
hvar frelsarinn okkar í jötunni lá.
Ég bið þig ó, Drottinn, að dvelja mér hjá,
að dýrðlinga þína ég fái að sjá.
Ó blessa þú Jesú, öll börnin þín hér,
að búa þau fái á himnum með þér.
Aðventukertin
Við kveikjum einu kerti á .
Hans koma nálgast fer
sem fyrstu jól í jötu lá
og jesúbarnið er
Við kveikjum tveimur kertum á
og komu bíðum hans,
því drottinn sjálfur soninn þá
mun senda´í líking manns.
Við kveikjum þremur kertum á,
því konungs beðið er,
þótt Jesús sjálfur jötu og strá
á jólun kysi sér.
Við kveikjum fjórum kertum á.
Brátt kemur gesturinn,
og allar þjóðir þurfa að sjá,
að það er frelsarinn.
Bjart er yfir Betlehem
Bjart er yfir Betlehem
blikar jólastjarna.
Stjarnan mín og stjarnan þín,
stjarna allra barna.
Var hún áður vitringum
vegaljósið skæra.
Barn í jötu borið var,
barnið ljúfa kæra.
Víða höfðu vitringar
vegi kannað hljóðir
fundið sínum ferðum á
fjöldamargar þjóðir.
Barst þeim allt frá Betlehem
birtan undur skæra.
Barn í jötu borið var,
barnið ljúfa kæra.
Barni gjafir báru þeir.
Blítt þá englar sungu.
Lausnaranum lýstu þeir,
lofgjörð drottni sungu.
Bjart er yfir Betlehem
blikar jólastjarna,
Stjarnan mín og stjarnan þín
stjarna allra barna.
Ingólfur Jónsson
Skín í rauðar skotthúfur
Skín í rauðar skotthúfur
skuggalangan daginn,
jólasveinar sækja að
sjást um allan bæinn.
Ljúf í geði leika sér
lítil börn í desember,
inn í frið og ró, útí frost og snjó
því að brátt koma björtu jólin,
bráðum koma jólin.
Uppi á lofti, inni í skáp
eru jólapakkar,
titra öll af tilhlökkun
tindilfættir krakkar.
Komi jólakötturinn
kemst hann ekki í bæinn inn,
inn í frið og ró, inn úr frosti og snjó,
því að brátt koma björtu jólin,
bráðum koma jólin.
Stjörnur tindra stillt og rótt,
stafa geislum björtum.
Norðurljósin loga skær
leika á himni svörtum.
Jólahátíð höldum vér
hýr og glöð í desember
þó að feyki snjór þá í friði og ró
við höldum heilög jólin
heilög blessuð jólin.
Bráðum koma blessuð jólin
Bráðum koma blessuð jólin
börnin fara að hlakka til.
Allir fá þá eitthvað fallegt
í það minnsta kerti og spil.
Kerti og spil, kerti og spil,
í það minnsta kerti og spil.
Hvað það verður veit nú enginn,
vandi er um slíkt að spá.
En eitt er víst að alltaf verður
ákaflega gaman þá.
Gaman þá, gaman þá,
ákaflega gaman þá.
Á jólunum er gleði og gaman
:,: Á jólunum er gleði og gaman
fúm, fúm, fúm :,:
Þá koma allir krakkar með
í kringum jólatréð.
Þá mun ríkja gleði og gaman,
allir hlæja og syngja saman
fúm, fúm, fúm!
:,: Og jólasveinn með sekk á baki
fúm, fúm, fúm :,:
Hann gægist inn um gættina
á góðu krakkana.
Þá mun ríkja gleði..... o.s.frv.
:,: Á jólunum er gleði og gaman
fúm, fúm, fúm :,:
Þá klingja allar klukkur við
og kalla á gleði og frið.
Þá mun ríkja gleði..... o.s.frv.
Heims um ból
Heims um ból, helg eru jól,
signuð mær son Guðs ól,
frelsun mannanna, frelsisins lind,
frumglæði ljóssins, en gjörvöll mannkind
:,: meinvill í myrkrunum lá :,:
Heimi í hátíð er ný,
himneskt ljós lýsir ský,
liggur í jötunni lávarður heims,
lifandi brunnur hins andlega seims,
:,: konungur lífs vors og ljóss :,:
Heyra má himnum í frá
englasöng: “Allelújá”.
Friður á jörðu því faðirinn er
fús þeim að líkna, sem tilreiðir sér
:,: samastað syninum hjá
Nú er Gunna á nýju skónum
Nú er Gunna á nýju skónum,
nú eru að koma jól.
Siggi er á síðum buxum,
Solla á bláum kjól.
Mamma er enn í eldhúsinu
eitthvað að fást við mat.
Indæla steik hún er að færa
upp á stærðar fat.
Pabbi enn í ógnarbasli
á með flibbann sinn.
“Fljótur, Siggi, finndu snöggvast
flibbahnappinn minn”.
Kisu er eitthvað órótt líka,
út fer brokkandi.
Ilmurinn úr eldhúsinu
er svo lokkandi.
Á borðinu ótal bögglar standa,
bannað að gægjast í.
Kæru vinir ósköp erfitt
er að hlýða því.
Jólatréð í stofu stendur,
stjörnuna glampar á.
Kertin standa á grænum greinum,
gul og rauð og blá.
Ragnar Jóhannesson
Jólasveinar einn og átta
Jólasveinar einn og átta
ofan komu úr fjöllunum.
Í fyrrakvöld þeir fóru að hátta,
fundu´ann Jón á Völlunum.
Andrés stóð þar utan gátta,
það átti að færa´ann tröllunum.
Þá var hringt í Hólakirkju
öllum jólabjöllunum
Gekk ég yfir sjó og land
Gekk ég yfir sjó og land
og hitti þar einn gamlan mann,
spurði hann og sagði svo:
Hvar áttu heima?
Ég á heima á Klapplandi, Klapplandi, Klapplandi.
Ég á heima á Klapplandi,
Klapplandinu góða.
Síðan kemur
Stapplandi, Grátlandi, Hlælandi
Göngum við í kringum
Göngum við í kringum einiberjarunn,
einiberjarunn, einiberjarunn.
Göngum við í kringum einiberjarunn,
snemma á mánudagsmorgni.
Svona gerum við er við þvoum okkar þvott,
þvoum okkar þvott, þvoum okkar þvott,
svona gerum við þegar við þvoum okkar þvott,
snemma á mánudagsmorgni.
Þriðjud: Vindum okkar þvott
Miðvikud: Hengjum okkar þvott
Fimmtud: Teygjum okkar þvott
Föstud: Straujum okkar þvott
Laugard: Skúrum okkar gólf
Sunnud, snemma: Greiðum okkar hár
Sunnud, seint: Göngum kirkjugólf
Nú skal segja
Nú skal segja, nú skal segja
hvernig litlar telpur gera:
Vagga brúðu, vagga brúðu
og svo snúa þær sér í hring!
Litlir drengir: Sparka bolta
Ungar stúlkur: Þær sig hneigja
Ungir piltar: Taka ofan
Gamlar konur: Prjóna sokka
Gamlir karlar: Taka í nefið
aaatsjúú!!!
Þyrnirósarkvæði
Hún Þyrnirós var besta barn
besta barn, besta barn
Hún Þyrnirós var besta barn,
besta barn
Þá kom þar galdrakerling inn,
kerling inn, kerling inn.
Þá kom þar galdrakerling inn,
kerling inn.
Á snældu skaltu stinga þig
stinga þig, stinga þig.
Á snældu skaltu stinga þig
stinga þig.
Og þú skalt sofa’í heila öld
heila öld, heila öld.
Og þú sofa’í heila öld
heila öld.
Og þyrnigerðið hóf sig hátt
hóf sig hátt, hóf sig hátt.
og þyrnigerðið hóf sig hátt
hóf sig hátt
Þá kom hinn ungi konungsson
konungsson, konungsson.
Þá kom hinn ungi konungsson,
konungsson.
Ó vakna þú mín Þyrnirós,
Þyrnirós, Þyrnirós.
Ó vakna þú mín Þyrnirós,
Þyrnirós.
Og þá var kátt í höllinni,
höllinni, höllinni.
Og þá var kátt í höllinni,
höllinni.
Gekk ég yfir sjó og land
Gekk ég yfir sjó og land,
hitti þar einn gamlann mann,
Sagði svo og spurði svo:
Hvar áttu heima?
Ég á heima á Klapplandi, Klapplandi, Klapplandi. Ég á heima á Klapplandi,
Klapplandinu góða.
Grátlandi.
Hopplandi.
Hlælandi.
Stapplandi.
Íslandi!
Adam átti syni sjö
Adam átti syni sjö,
sjö syni átti Adam.
Adam elskaði alla þá
Og allir elskuðu Adam
Hann sáði, hann sáði
Hann klappaði saman lófunum.
Hann stappaði niður fótunum.
Hann ruggaði sér í lendunum,
og snéri sér í hring.
Nú skal segja
Nú skal segja, nú skal segja,
hvernig litlar stúlkur gera
Vagga brúðum, vagga brúðum
og svo snúa þær sér í hring
Nú skal segja, nú skal segja,
hvernig litlir drengir gera
Sparka bolta, sparka bolta
og svo snúa þeir sér í hring
Nú skal segja, nú skal segja,
hvernig ungar stúlkur gera.
Þær sig hneigja, þær sig hneigja,
og svo snúa þær sér í hring.
Nú skal segja, nú skal segja,
hvernig ungir drengir gera.
Taka ofan, taka ofan,
og svo snúa þeir sér í hring.
Nú skal segja, nú skal segja,
hvernig gamlar konur gera.
Prjóna sokka, prjóna sokka,
og svo snúa þær sér í hring.
Nú skal segja, nú skal segja,
hvernig gamlir karlar gera.
Taka í nefið taka í nefið,
og svo snúa þeir sér í hring
A,tjú!!
Göngum við í kringum
Göngum við í kringum einiberjarunn,
einiberjarunn, einiberja runn.
Göngum við í kringum einiberjarunn
snemma á mánudagsmorgni.
Svona gerum við er við þvoum okkar þvott, þvoum okkar þvott.
Svona gerum við er við þvoum okkar þvott, snemma á mánudags morgni.
Snemma á þriðjudagsmorgni:
Vindum okkar þvott.
Snemma á miðvikudagsmorgni:
Hengjum okkar þvott.
Snemma á fimmtudagsmorgni:
Teygjum okkar þvott.
Snemma á föstudagsmorgni:
Straujum okkar þvott.
Snemma á laugardagsmorgni:
Skúrum okkar golf.
Snemma á Sunnudagsmorgni:
Greiðum okkar hár.
Seint á sunnudagsmorgni:
Göngum kirkjugólf.
